Donderdag 17/09 om 20u.
SINT-MAARTENSKERK
TOURINNES-LA-GROSSE
Schubertiade
Irina Lankova, piano
David Cohen, cello
De sonate Arpeggione in la klein, D.821 van Franz Schubert werd in 1824 geschreven voor een instrument dat vandaag in de vergetelheid is geraakt, maar ze heeft nog niets van haar expressieve kracht en verrassende moderniteit verloren. Gedragen door een uitgesproken vocale lyriek, ontvouwt het werk een intieme dialoog tussen twee instrumenten, waarin de Schubertiaanse melancholie zich vermengt met een kwetsbare elegantie. Van het eerste deel, met zijn verhalende accenten, via het Adagio met zijn verstilde poëzie, tot aan de finale, doordrongen van lichtheid, ontvouwt zich een ware innerlijke reis, met een intensiteit die tegelijk ingehouden en diep ontroerend is.
De sonate voor cello en piano in sol klein, op. 19 van Sergej Rachmaninov, geschreven in 1901 markeert een keerpunt in het leven van de componist, na een periode van diepe vertwijfeling. Met haar bijna symfonische omvang toont deze sonate een rijke, gepassioneerde muzikale uitwerking waarin de piano en de cello dialogeren op gelijke voet. Het dramatische elan van het eerste deel, de oneindige tederheid van het Andante, de elegantie van het Scherzo en de kracht van de finale vormen samen een intens, klankrijk fresco waarin alle diepte en nostalgie van Rachmaninov tot uiting komen.
Een intense en ontroerende dialoog tussen de piano en de cello vertolkt door twee uitmuntende solisten: Irina Lankova, piano en David Cohen, cello.
Programma:
Franz Schubert Sonate « Arpeggione », D. 821 in la klein
– Allegro moderato
– Adagio
– Allegretto
Sergej Rachmaninov Sonate voor cello en piano, op. 19 in sol klein
– Lento – Allegro moderato
– Allegro scherzando
– Andante
– Allegro mosso
Irina Lankova
« Irina Lankova is een opmerkelijke pianiste, internationaal geroemd; vanaf de eerste noten hoor je dat hier een ware meester aan het werk is », Pianiste Magazine
Afgestudeerd met de hoogste onderscheidingen aan de Gnessin-school in Moskou en het Koninklijk Conservatorium van Brussel, en Steinway Artist, treedt Irina Lankova op in prestigieuze concertzalen over de hele wereld: Carnegie Hall in New York, Wigmore Hall in Londen, Salle Gaveau in Parijs, het Concertgebouw in Amsterdam, het Konzerthaus in Berlijn, Les Pianos Folies, en vele andere.
Haar artistieke identiteit komt tot uiting in diep expressieve vertolkingen, een virtuoze techniek, een verfijnd en natuurlijk lyrisme en zorgvuldig opgebouwde programma’s, gedragen door een sterke muzikale narratieve lijn. Ze geeft het pianorecital een vernieuwende dimensie door het publiek luistersleutels aan te reiken en zo een inspirerende en voor iedereen toegankelijke concertervaring te creëren.
Irina Lankova is artistiek directeur van Max Festival.
« Haar toucher is werkelijk poëtisch » The Independent
« Zij voert het publiek mee naar de diepste lagen van de emotie » International Piano Magazine
« Het spel is helder, de muzikale lijn natuurlijk, de kleuren eindeloos! » La Libre Belgique
David Cohen
Cellist David Cohen keert terug naar Max Festival, nadat hij het publiek tijdens zijn passage in 2023 diep heeft geraakt.
David Cohen maakte zijn solodebuut met het Nationaal Orkest van België op tienjarige leeftijd. Sindsdien heeft hij meer dan 25 prijzen gewonnen op internationale concoursen, waaronder de gouden medaille van de GSMD in Londen, Geneva International Competition, Berllotti-Buitonie award, de SUISA Foundation, de J.S. Bach International Performance Competition etc.
Hij heeft gewerkt met de meest vooraanstaande dirigenten zoals Lord Yehudi Menuhin, Mislave Rostropovitch, Walter Weller, Sir Charles Mackerras en Vladimir Ashkenazy en trad op als solist met het Sint-Petersburg Philharmonisch Orkest, BBC Symphony Orchestra, het Philharmonisch Orkest van Cork enz.
Sinds 2001 is hij eerste cello van de London Philharmonia.
“David Cohen speelt met een opvallende stijl en een prachtige expressiviteit. Schuberts Arpeggione-sonate kreeg een onweerstaanbare lichtheid in de aanslag, gekleurd door oprechte passie in de meer intense momenten.” — The Strad