Zaterdag 19/09 om 17 u.
KAPEL GOSIN
NODEBAIS
Het delen van schoonheid
Bezoek en muzikaal moment
Bezoek aan de Onze-Lieve-Vrouw van Goede Bijstandkapel van Nodebais — in de volksmond beter bekend als de Kapel Gosin — en ontdekking van het levensverhaal van Max van der Linden, verteld door een van zijn neven. Bij mooi weer, wacht u bovendien een muzikale verrassing.
Reservaties uitsluitend via e-mail: info@maxfestival.be
« L’homme qui faisait des étoiles avec de la boue. »
Julos Beaucarne
« J’ai toujours eu le besoin de rassembler, ma conviction la plus profonde étant que nous ne sommes rien les uns sans les autres. »
Max van der Linden
Max van der Linden
Max van der Linden, bijgenaamd Miqui, werd in 1922 geboren in Nodebais, waar zijn familie al lang gevestigd was. Opgegroeid in de nog zeer traditionele plattelandsomgeving van voor de oorlog, begon hij na zijn klassieke middelbare schoolopleiding een studie filosofie en theologie aan het Groot Seminarie van Mechelen, die hij in 1945 besloot te staken. Vervolgens wordt hij toegelaten tot het Institut National Supérieur des Arts décoratifs – La Cambre, waar hij les krijgt van Pierre Caille en uiteindelijk zijn ware roeping vindt: zich overgeven aan de passie die hem al sinds zijn kindertijd bezielt, namelijk het vertellen van verhalen door middel van klei. In 1952 vestigt hij zijn atelier in de boerderij van Agbiermont in Nodebais.
Op deze voor iedereen toegankelijke plek verdeelt hij zijn tijd tussen zijn werk als keramist en het ontvangen van bezoekers en vrienden uit alle windstreken.
Om de jongeren en ouderen uit de omliggende dorpen uit hun isolement te halen, heeft Miqui zich ingezet om hen allemaal bij creatieve culturele activiteiten te betrekken. Vanaf 1953 volgden voorstellingen, concerten en lezingen elkaar op, waarbij hij de onvermoeibare organisator was. Deze bijzondere momenten, die veel stof tot nadenken en uitwisselingen opleverden, hebben het leven van menig persoon getekend.
Het oeuvre van Max van der Linden strekt zich uit over de hele tweede helft van de twintigste eeuw. Geleid door een zeer breed begrip van het sacrale, verankerd in het dagelijks leven en het platteland, behandelt het vaak thema’s als muziek, eenzaamheid, de dood en de angst voor de chaotische of beangstigende veranderingen in de hedendaagse wereld. Toch blijft er een discrete verwijzing naar een andere uitweg bestaan, door middel van een gebaar van solidariteit, een ontmoeting die de conventies overstijgt, of een humoristisch detail.
Miqui heeft zich bijna 50 jaar lang ingezet om deze boodschap – dat iedereen op zijn eigen manier heilig en onmisbaar is voor de toekomst van de mensheid – uit te dragen via kunstwedstrijden en kunstenaarsparcoursen, voorstellingen en tentoonstellingen die werden georganiseerd in het kader van de Sint-Maartenfeesten in Tourinnes-la-Grosse.
Miqui, die door koning Boudewijn met zijn vriendschap werd vereerd en in 1992 tot baron werd benoemd, overleed midden in de Sint-Maartenfeesten op 25 november 1999.