Zaterdag 30 maart om 18u
VERT GALANT

GELEID BEZOEK

De museumzaal Vert Galant te Beauvechain huisvest de permanente tentoonstelling van een dertigtal keramieken van Max van der Linden. Het geleide bezoek in het kader van het Festival vindt plaats onder leiding van André Terlinden, die sinds 20 jaar instaat voor het voortbestaan van zijn werken. Opdat deelnemers optimaal kunnen genieten van de rondleiding wordt het aantal deelnemers beperkt tot 30 personen; reservering verplicht via info@maxfestival.be. Op verzoek kan een extra bezoek voor een groep worden georganiseerd.

Max van der Linden, bijgenaamd Miqui, is in 1922 geboren in Nodebais waar zijn familie sinds geruime tijd gevestigd was. Na een opvoeding binnen het nog heel traditionele vooroorlogse landelijke milieu, start hij, na zijn klassiek secundair onderwijs, de studies filosofie en theologie in het Groot Seminarie van Mechelen, maar beslist in 1945 deze op te geven.

Hij vervult vervolgens zijn dienstplicht en volgt daarna kort de lessen in Politieke en Sociale Wetenschappen aan de Université Catholique van Leuven.

Vervolgens wordt hij toegelaten tot het Institut National Supérieur des Arts décoratifs- La Cambre- waar hij leerling wordt van Pierre Caille en uiteindelijk zijn ware roeping vindt : zich wijden aan de passie die hem sinds zijn jeugd bezielt: verhalen vertellen die vorm worden gegeven door de aarde.

Na vier jaar keramische studies – hij behaalde zijn diploma in 1950 -, en twee jaar stage in de Cérabelfabriek in Baudour, vestigt hij in 1952 zijn atelier in de hoeve van Agbiermont in Nodebais.

In deze ruimte die voor elkeen openstaat, verdeelt hij zijn tijd tussen zijn beroep van keramist en het onthaal van bezoekers en vrienden van alle horizonten.

Omdat hij ermee begaan is om jongeren en minder jonge mensen van de omliggende dorpen uit hun isolement te halen, heeft Miqui zich er steeds voor ingezet om anderen in creatieve culturele activiteiten te betrekken. Vanaf 1953 volgen de spektakels, concerten en conferenties waarvan hij de nimmer aflatende orkestreerder is, zich op. Die geprivilegieerde momenten, vruchtbare interpellaties en uitwisselingen hebben het leven van menigeen getekend.

Het werk van Max van der Linden ontplooit zich in de loop van de tweede helft van de 20e eeuw. Geleid door een sterke zin voor het sacrale, dat verankerd zit in zijn dagelijkse leven en de landelijkheid, snijdt het regelmatig thema’s aan zoals muziek, eenzaamheid, de dood en angst voor de chaotische en beangstigende mutaties van de hedendaagse wereld. Niettemin blijft een discrete verwijzing naar een andere uitweg overeind, door middel van een gebaar van solidariteit, een ontmoeting voorbij de conventies, een humoristisch detail. De kunst van Max evolueert van baroque reprensentaties (veel details) naar een sobere stijl.

Deze boodschap dat eenieder op zijn manier gewijd is en broodnodig voor de toekomst van de menselijkheid, heeft Miqui gedurende bijna 50 jaar tot uitdrukking willen brengen via kunstconcours en artiestenparcours, spektakels en tentoonstellingen die werden georganiseerd in het kader van  de Sint-Maartensfeesten in Tourinnes-la-Grosse. Mijn zegt dat Miqui heeft Tourinnes met kind gemaakt.

< BACK